Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

foto1
foto1
foto1
foto1
foto1



OPP

Rozlicz PIT online

Rozlicz PIT online

Nowa Nadzieja

Pobierz Program PIT

Pobierz program PIT

Imieniny obchodzą

Dzisiaj jest: 28 Lipiec 2017    |    Imieniny obchodzą: Wiktor, Innocenty, Aida

Odwiedziło nas

Dzisiaj 23

Wczoraj 105

Tydzień 404

Wszystkie 95404

Obecnie jest 25 gosci i brak zalogowanych online

Dieta

dr med. Grażyna Zwolińska 

Specjalista neurolog

 

Stwardnienie rozsiane należy to chorób przewlekłych zapalno-demielinizacyjnych. Od wielu lat oprócz leczenia farmakologicznego i rehabilitacyjnego zastanawiano się nad rodzajem pożywienia, które może mieć negatywne lub pozytywne znaczenie w naturalnym przebiegu tej choroby. Wydaje się, że lepiej mówić o prawidłowym żywieniu niż o diecie, która kojarzy się z wyrzeczeniami i niekiedy może być przez niektórych pacjentów stosowana bardzo restrykcyjnie, co nie jest wskazane, zwłaszcza w tej chorobie. Nie udowodniono w sposób naukowy korzystnego działania specjalnej diety w tej chorobie, zaleca się zatem racjonalne odżywianie, które powoduje utrzymanie prawidłowej masy ciała i dostarcza wszystkich potrzebnych dla organizmu związków. Należy dodać, że niekiedy propagowane są "diety lecznicze" w stwardnieniu rozsianym, traktowane przez ich autorów jako pewne leczenie w tej chorobie. Jednak stosowanie specjalnej diety i uzupełnianie diety w różne witaminy i preparaty ma wielu zwolenników wśród pacjentów.

 

Po pierwsze, od dawna, z powodu bardzo charakterystycznego rozkładu częstości występowania tej choroby, która pojawia się głównie w strefie umiarkowanej, starano się zbadać, czy sposób żywienia może mieć wpływ na przebieg tej choroby. Od lat 50. XX wieku pojawiają się informacje, że w rejonach świata, gdzie ludzie mają w pożywieniu pokarmy wysokotłuszczowe pochodzenia zwierzęcego, częściej występuje stwardnienie rozsiane, natomiast zaobserwowano ochronne działanie diety bogatej w ryby. Eskimosi, którzy prawie nie choruję na tę chorobę, mają jak wiadomo w swoim pożywieniu duże ilości ryb. Nie można jednak wysunąć jednoznacznego wniosku, ponieważ np. w głębi Afryki, gdzie nie ma dostępu do ryb, choroba ta pojawia się bardzo rzadko.

 

Po drugie, w stwardnieniu rozsianym badano rolę różnych substancji na przebieg tej choroby, między innymi kwasu arachidowego, który potęguje procesy zapalne, a występuje tylko w produktach pochodzenia zwierzęcego: w mięsie, żółtkach jaj, mleku, maśle. Uważa się więc, że u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym powinno się propagować ograniczenie tłuszczów wielonasyconych pochodzenia zwierzęcego. Należy ograniczyć spożycie mięsa, jednak ostrożnie, ponieważ podczas rehabilitacji konieczne jest dostarczenie odpowiedniej ilości białka koniecznego podczas zwiększonego wysiłku do odbudowy komórki mięśniowej. Dlatego propaguje się spożywanie dań z ryb, które zawierają duże ilości białka oraz są bogate w oleje zmniejszające procesy zapalne powiązane z przemianami kwasu arachidowego. Wskazane jest także stosowanie nienasyconych kwasów tłuszczowych pochodzenia roślinnego zawartych w olejach. Szereg wskazówek dietetycznych zaleca stosowaniehamującego procesy zapalne kwasu gamma-linolowego znajdującego się w wiesiołku i kwasu alfa-linowego występującego np. w orzechach laskowych. Polecane są produkty mleczne, ale o obniżonej zawartości tłuszczu, nie należy jeść zbyt wielu jaj. Zwraca się uwagę na rolę tzw. przeciwutleniaczy, które powodują przejście aktywnego tlenu w nieczynny, duże znaczenie mają witamina A, C, E, oraz mikroelementy: cynk, selen, miedź. Dlatego zaleca się spożywanie codziennie warzyw, także bogatych w białko (warzywa strączkowe), orzechów, owoców. Należy zwrócić uwagę, aby obróbką termiczną nie obniżyć zawartości witamin. Jeśli w codziennej diecie znajdą się ziarna słonecznika, pistacje, wiórki kokosowe, będzie to wystarczające uzupełnienie cynku, selenu, miedzi.

 

Podsumowując - pacjentom ze stwardnieniem rozsianym należy proponować dietę bardzo urozmaiconą, ze spożywaniem ryb kilka razy w tygodniu i stosowaniem olejów roślinnych. W pożywieniu codziennie powinna być odpowiednio duża "dawka" owoców, warzyw orzechów oraz produktów pełnoziarnistych (chleb pełnoziarnisty, płatki owsiane). Należy ograniczyć spożywanie wielonasyconych tłuszczów pochodzenia zwierzęcego. Należy jednoznacznie podkreślić, że diety jednostronne, ze znacznymi ograniczeniami, wydają się być zawsze niewłaściwe zarówno dla osób chorych, jak i zdrowych.

 

 

 

Stwardnienie rozsiane - czy można leczyć je także dietą? Niektóre składniki na pewno dobrze działają na ogólny stan chorych. Co jest prawdą, a co mitem w poglądach na dietę osób ze stwardnieniem rozsianym?

 

Czy specjalna dieta może pomóc chorym na stwardnienie rozsiane? SM to choroba neurologiczna o podłożu autoimmunologicznym, prowadzi do zniszczenia osłonek mielinowych. Są to błonki złożone z cukrów i lipidów, osłaniających włókna nerwowe. Uszkodzenia te wywołują różne objawy stwardnienia rozsianego, od zmęczenia i zawrotów głowy, przez drżenie mięśni, zaburzenia widzenia i mowy, problemy z połykaniem i wypróżnianiem oraz niedowłady, po problemy z pamięcią, koncentracją i depresję. Stwardnienie rozsiane leczy się za pomocą preparatów immunomodulujących i sterydów. Oto lista faktów i mitów o znaczeniu składników i suplementów w żywieniu chorych na stwardnienie rozsiane.

 

 Czy kwasy tłuszczowe są wskazane dla chorych na SM?

Kwasy tłuszczowe, zwłaszcza omega-6 i omega-9, są potrzebne do prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego. Dokładny mechanizm ich działania i znaczenie nie są poznane. Przypuszcza się jednak, że mają działanie przeciwzapalne i immunospupresyjne. Mogą więc przyczyniać się do hamowania agresywnych reakcji układu odpornościowego chorych na SM. Kwasy tłuszczowe są w tłustych rybach morskich, oliwie, oleju lnianym, orzechach i migdałach.

 

Rola witaminy B12 w diecie chorych na stwardnienie rozsiane

Witamina B12 jest niezbędna do tworzenia osłonek mielinowych. W pewnym momencie, ponieważ niedobory tej witaminy wywołują objawy podobne do SM, wysnuto wniosek, że zwiększona dawka witaminy B12, np. z suplementów, może mieć działanie lecznicze. Żadne badania kliniczne nie potwierdziły jednak tej tezy. Suplementacji witaminy B12 potrzebują jedynie chorzy, u których lekarz stwierdzi niedobory, ale to nie są częste przypadki. Na ogół chorzy na SM mają prawidłowy poziom tej witaminy we krwi. Witaminę B12 zjadamy w mięsie rybach, jajach oraz mleku i przetworach mlecznych.

 

Witamina D powinna znaleźć się w diecie chorych na SM

Chorzy na SM powinni zadbać o prawidłowy poziom witaminy D w organizmie przede wszystkim ze względu na groźbę osteoporozy, której ryzyko rośnie, gdy muszą przyjmować wysokie dawki sterydów podczas rzutów stwardnienia rozsianego. Istnieje co prawda teoria, że SM może być spowodowane niedoborem witaminy D, wysnuta z badań, które pokazały, że choroba znacząco rzadziej występuje w regionach, gdzie słońce świeci przez cały rok. Nie stwierdzono jednak, by wyższe dawki witaminy D leczyły SM. Witamina D jest w tłustych rybach morskich, jajach i wątrobie.

 

Antyoksydanty - tak, ale z umiarem

Witamina A, E, C to znane antyutleniacze. Należy do nich także wiele związków roślinnych występujących w rozmaitych warzywach i owocach.  I jedzenie takich naturalnych dawek antyoksydantów jest na pewno wskazane. Jednak lekarze ostrzegają, że mimo iż procesy utleniania, którym zapobiegają antyoksydanty mają swój udział w niszczeniu osłonek mielinowych, chorzy na SM nie powinni zażywać wysokich dawek antyutleniaczy. Przypuszcza się bowiem, że wiele z nich ma działanie pobudzające system odpornościowych, a to, w przypadku chorych na SM, mogłoby doprowadzić do zaostrzenia choroby.

 

Poradnik zdrowia

D  o  t  a  c  j  e    z    m  i  a  s  t

 

Katowice Sosnowiec Bytom  Siemianowice
Śląskie
Dąbrowa Górnicza  Piekary Śląskie Ruda Śląska Zabrze